Vorige week donderdag ben ik ´s ochtends vroeg op Schiphol geland. Het was een verademing om in Hong Kong Amsterdam weer op de borden te zien staan (ja dat vindt zelfs deze Rotterdammer...). 7 uur klokke vertrok ik samen met Hilda weer richting Onderweg. ´s Middags heb ik Sanne weer gezien en samen besloten we dat de twee weken ook wel weer lang genoeg waren geweest.
Nu krijg ik regelmatig de vraag wat het meest inspirerende was op de conferentie. Ik hier graag iets van mijn ervaringen delen.
Ik wil je uitdagen om je ogen te sluiten. Stel je eens 250 man van 46 nationaliteiten voor. Niemand kent elkaar en alles is nieuw. Vervolgens gaan komen er acht mensen het podium op en zetten een lied in. Een moderne klassieker, bij iedereen bekent. In een paar minuten staat de zaal op zijn kop en zijn al deze mensen, zonder dat ze elkaar kennen, één door te zingen, te dansen, te loven en prijzen. Twee keer per dag hadden we zo´n ervaring. Het is geweldig om met zoveel verschillende mensen samen te zijn, zonder dat cultuurverschillen een rol spelen. Het schijnt zelfs dat landen die met elkaar in oorlog zijn, vertegenwoordigd waren. In deze diensten hebben we het erover gehad (in alle mogelijke vormen) wat het is om Gods kind te zijn, om door Hem geroepen te zijn. Om een voorbeeld voor anderen te zijn en om erop uit te trekken om van Zijn naam te getuigen.
Ook heb ik een buitengewoon gave, inspirerende workshop gevolgd. Ik daag je nogmaals uit om je ogen te sluiten. Stel je je eigen stad eens voor. In mijn geval zie ik de Erasmusbrug, de drukke Coolsingel. De Beijerlandselaan, de Beurstraverse, het Centraal Station, de parken. Ik zie mensen aan wie hun leven voorbij raast. Mensen die een gevoel van leegte ervaren. Ik voel sociale onvrede, sociaal-economische problemen, criminaliteit. Ik zie een stad, een stad zonder hart. En tegelijk weet ik dat ik van Rotterdam hou. Dit beeld scheppen maakt me altijd een klein beetje emotioneel. Ik gun mijn stad het beste: vrede, rust en dat mensen elkaar weer in de ogen durven kijken. En tegelijkertijd hoor ik weer dat lied wat de hele week terugkomt:
You're the God of this City
You're the King of these people
You're the Lord of this nation
You are...
You're the Light in this darkness
You're the Hope to the hopeless
You're the Peace to the restless
You are...
There is no one like our God
There is no one like our God
For greater things have yet to come
And greater things are still to be done in this City
Greater thing have yet to come
And greater things are still to be done in this City
God houdt van deze stad, met al haar probleempjes. God is in staat om mensen die vrede, die rust en dat gevoel van acceptatie te geven dat ze zo hard nodig hebben. En daar ging die workshop over. Hoe gaan we dit voor elkaar krijgen? Onze kerk wil graag een missionaire kerk zijn, maar hoe geven we dit handen en voeten?
Alex (de Braziliaanse worshipleader) stelde vier stappen voor:
Know your city
Ken jij je stad, weet je wie de mensen zijn die invloed hebben. Weet je welke problemen er heersen? Uit wat voor soort mensen bestaat de stat eigenlijk? Jong, oud, man, vrouw? Wat zijn de subculturen?
Al deze kennis levert je een goede basis op om te vertrekken. Je praat immers met een volwassen man anders dan met een jong meisje.
Understand the people
Wat houdt de mensen eigenlijk bezig? Wat is het dat ze missen, dat ze slapeloze nachten bezorgen? Waar zijn ze gelukkig mee? Waarom doen ze wat ze doen?
Het spreekt voor zich wat voor enorme kennisbron dit kan opleveren. Ook kan dit je bron van kracht zijn. Als je de zorgen van mensen ziet, ziet wat ze gelukkig maakt, kan dit een enorme bron van motivatie zijn!
Love the place
Als je niet van onze stad houdt, vertrek dan alsjeblieft! Ik hou van mijn stad. Ik wil graag wat voor deze stad doen. Als je geen warme gevoelens voor je stad koestert heeft het geen zin om je in te zetten. Je raakt dan uitgeblust en demotiveert anderen!
Als je wilt dienen, doe dat op de plaats waar jij genegenheid bij voelt! Dat maakt dat je je volledig kan inzetten, dat je gepassioneerd bent en dat je veel oprechter overkomt!
Focus
Zoals Alex het zegt:
Think BIG, start small
Je kunt niet alles bereiken. Je moet dromen. Droom van de stad zoals jij haar wilt zien. Droom van dat wat je wilt bereiken. Durf te dromen!
Maar maak het vervolgens bereikbaar. Een grote droom is een fantastische bron van inspiratie, maar is niet direct haalbaar. Durf de eerste stap te zetten om je droom te verwezenlijken.
En zet dit stapje. Begin met een gesprek, begin met een daad. Maar begin! Ga niet eindeloos malen over hoe
je het begin moet aanpakken. GA! Doe! Er zijn genoeg mensen die je willen helpen. Zodra mensen zien wat je doet en dat het aanslaat, zullen ze gemotiveerd raken om mee te doen. En dan groeit je concept vanzelf. En als anderen het "stelen", wees dan niet boos, maar blij. Het draagt bij aan je groei. En als anderen "jouw" concept verbeteren, "steel" het dan terug en ga ervoor!
Daarnaast was het ontzettend gaaf om veel mensen van de hele wereld te ontmoeten! Er waren veel inspirerende mensen bij, mensen met leuke ideeën, mensen met andere achtergronden. Het was gewoon heel leuk om anderen te ontmoeten. Ze hebben me zelfs aan facebook gekregen (ik moet toch contact met ze houden).
Al met al was het een geweldige ervaring en zou ik iedereen willen aanraden, als het ooit op je pad komt, om zo´n soort event bij te wonen. Het is geweldig!
Bedankt voor al jullie support, meeleven en leuke reacties!
Een zegengroet,
Rik
Geen opmerkingen:
Een reactie posten